Een Japanse ontwerp studio ontwierp deze eenvoudige plastic zakjes. Door het gebruik van mimicry, waarbij menselijke of dierlijke elementen worden nagebootst in een product, worden de zakjes na een picnic in het park veel minder achtergelaten.

In de natuur heeft mimicry (nabootsing) te maken met het kopieren van eigenschappen van bekende objecten, organismen of omgevingen om zich te kunnen verbergen voor andere organismen of om deze af te schrikken. Bij vormgeving zijn er drie belangrijke soorten van mimicry: uiterlijk, gedrag en functie.

Bij mimicry van het uiterlijk lijkt het ontwerp op iets anders. Zo worden bij computersoftware pictogrammen ontworpen om op mappen en documenten te lijken. Ook de Trash Bin en Desktop zijn analogieen uit de echte wereld.

Bij mimicry van gedrag gedraagt het ontwerp zich als iets anders, zoals een robothond die zich als een echte hond gedraagt. Deze vorm van mimicry is nuttig om de likeability te verhogen, maar vraagt voorzichtige hantering als complex gedrag uit een groot repertoire wordt nagebootst. Nagebootste gedragingen zoals lachen, brengen een positieve reactie teweeg, maar maken een onechte indruk als ze niet met andere signalen overeenkomen, zoals een pop die begint te lachen als ze wordt geslagen.

Bij mimicry van een functie gaat het om een ontwerp dat werkt zoals iets anders. Deze vorm van mimicry is nuttig om mechanische en structurele problemen op te lossen, zoals het nabootsen van een toetsenbord van een telmachine in het ontwerp van een mobieltje. Functionele mimicry vraagt om voorzichtigheid, omdat de fysieke principes van een functie niet van de ene context of schaal in de andere zijn over te brengen, zoals de vroegere pogingen van de mens om te vliegen met vleugels aan de armen.